..

Kontynuuj czytanie →

​Moim pragnieniem w ubiegłą środę było pójść w czwartek do cudownego źródełka w Częstochowie, a w czwartek, kiedy siedziałam z kimś na przystanku i jadłam śniadanie, zbliżyła się do przystanku pewna siostra zakonna. I co ciekawe, zapytała, czy chcemy od niej buteleczki, które mogą nam posłużyć na wodę z cudownego źródełka.

​Przyjęłam dwie piękne buteleczki z wizerunkami Matki Bożej Częstochowskiej i Częstochową i wysłuchaliśmy pięknej historii o tym cudownym źródełku. Zdążyłam jeszcze zapytać, z jakiego siostra jest zgromadzenia. I dowiedziałam się, że ze Zgromadzenia Sióstr Uczennic Boskiego Mistrza, a za chwilę siostra musiała wsiadać do autobusu i zdążyła jeszcze na koniec powiedzieć: „Idźcie do źródełka”.

​Dar, który ma podwójną wartość

​Przyjęcie tych buteleczek nie było jedynie kwestią praktyczną. Ich wartością było to, że pochodziły od konkretnej osoby – od siostry, która stała się posłanniczką w tej drodze. To zgromadzenie, które zajmuje się adoracją Najświętszego Sakramentu.

​Posłanie na drogę

​Słowa siostry rzucone na pożegnanie zabrzmiały nie tyle jak zwykła wskazówka geograficzna, ile jak duchowe wezwanie – zaproszenie do pójścia naprzód, dopełnienia pragnienia i czerpania z tego, co źródlane, czyste i darowane.

​Takie wydarzenia sprawiają nam wiele radości, wynikającej z tego, że Bóg jest  z nami, że  podróż jest czymś więcej niż  fizycznym przemieszczaniem się z  punktu A do punktu B. Staje się pielgrzymką serca, w której zwykły przystanek autobusowy zamienia się w miejsce spotkania, a małe, szklane buteleczki na zawsze pozostają namacalnym znakiem, że nasze pragnienia są zauważane przez Boga, a kroki prowadzone.

Szukając Boga, a w trudnych sytuacjach krzycząc wręcz Boże gdzie jesteś, odpowiedź odnajdujemy w Piśmie świętym:  „Nie wiecie, że jesteście Kościołem Bożym i Duch Boży mieszka w was? „( Por. 1 Kor 3,16).”Prawdziwi chwalcy ani na tej górze, ani w Jeruzalem (Por. J4,21), ale w duchu i w prawdzie będą chwalić Pana” ( Por. Ja 4, 23).  W Ewangelii według świętego Jana: „Będę prosił Ojca, że wam da innego Pocieszyciela, Ducha Prawdy, którego świat wziąć nie może i nie zna Go, a wy będziecie Go znać, bo u was będzie mieszkał i was będzie”( Por. J 14,16-17). „Ja i  Ojciec przyjdziemy do niego i mieszkanie w nim uczynimy” (Por. J14,23).

Bóg jest  blisko: Jest głęboko w człowieku. W człowieku zaś – jak mówi Stefan Kucharski OCD, w Traktacie o modlitwie, s.208-  są trzy centra: centrum ciała –  serce;  centrum duszy – umysł; centrum umysłu   jest sam Pan Bóg. Skąd rzeczono: „Będziesz miłował Pana, Boga twego, ze wszystkiego serca twego, ze wszystkiej  duszy, ze wszystkiego umysłu ( Por. Pwt 6,5), przez miłość wylaną z pierwszego centrum – z Ducha Świętego, który nam jest dany: Dusza duszy naszej.  „Ojciec, który jest w skrytości, ktory widzi i odda tobie” ( Mt6,6).  Skryty w ciele, skrytszy w duszy, najskrytszy w duchu.

Warto zaglądać więc do swego serca, by więź z Bogiem była coraz silniejsza. Drogowskazem, jak mamy wypełniać Wolę Bożą, niech będzie dla nas Pismo święte.