{"id":1825,"date":"2026-05-31T20:07:46","date_gmt":"2026-05-31T18:07:46","guid":{"rendered":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/?p=1825"},"modified":"2026-06-29T01:35:49","modified_gmt":"2026-06-28T23:35:49","slug":"trojca-swieta-zrodlem-jednosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/?p=1825","title":{"rendered":"Tr\u00f3jca \u015awi\u0119ta \u017cr\u00f3d\u0142em jedno\u015bci"},"content":{"rendered":"

„To w\u0142a\u015bnie w Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej wszystko znajduje swoj\u0105 jedno\u015b\u0107. Ten wymiar \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego i misji jest mi szczeg\u00f3lnie bliski i znajduje swoje odzwierciedlenie w s\u0142owach \u015bw. Augustyna, kt\u00f3re wybra\u0142em (jako motto) mojego pos\u0142ugiwania biskupiego, a teraz papieskiego: In Illo uno unum” (Ojciec \u015awi\u0119ty Leon XIV)<\/strong><\/em><\/span><\/p>\n

Co si\u0119 dzieje, je\u015bli tkwimy w Bogu? Stanowimy jednego z Nim ducha i w ten spos\u00f3b\u00a0 wchodzimy do owej tajemnicy B\u00f3stwa, powtarzaj\u0105c za Psalmist\u0105: „Ustaje moja dusza d\u0105\u017c\u0105c ku Twemu zbawieniu”(Psalm 119,81). Skokiem kontemplacji przekraczamy wszystkie przeciwno\u015bci na naszej drodze, wzbijaj\u0105c si\u0119 do szczyt\u00f3w. Idziemy do Boga\u00a0 nie przez wa\u0142\u0119sanie si\u0119,\u00a0 lecz przez milo\u015b\u0107. Nasz\u0105\u00a0 drog\u0105 jest\u00a0 nasza\u00a0 wola, kochaj\u0105c wst\u0119pujemy, zaniedbuj\u0105c si\u0119- zst\u0119pujemy; je\u015bli kochamy Boga, stoj\u0105c na ziemi przebywamy w niebie. (S.Augustinus, In Psalmum 75).<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

„Chrystus jest naszym Zbawicielem a w Nim stanowimy jedno: rodzin\u0119 Bo\u017c\u0105 ponad bogat\u0105 r\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u0105 naszych j\u0119zyk\u00f3w, kultur i do\u015bwiadcze\u0144”( Leon XIV, Moc Ewangelii, s.77).<\/p>\n

Nasz duch na r\u00f3\u017cne sposoby przebywa w\u00a0 wewn\u0119trznym mieszkaniu Chrystusa. Co nale\u017cy przez to rozumie\u0107? W zwi\u0105zku z tym przywo\u0142am na pami\u0119\u0107 s\u0142owa aposto\u0142a podkre\u015blaj\u0105ce, \u017ce w Panu Jezusie s\u0105 wszystkie skarby m\u0105dro\u015bci umiej\u0119tno\u015bci ukrytego Boga ( zob. Kol 2,3). Czy ka\u017cdy z nas mo\u017ce to zrozumie\u0107 \u2013 zbada\u0107 i wypowiedzie\u0107 wielko\u015b\u0107 i mn\u00f3stwo bogactw oraz rozkoszy tego wewn\u0119trznego mieszkania? Chyba tylko ci, kt\u00f3rzy o\u015bwieceni przez wiar\u0119 i rozpalenie przez mi\u0142o\u015b\u0107 b\u0119d\u0105 starali si\u0119 mieszka\u0107 w nim i naucz\u0105 si\u0119 tego wszystkiego przez do\u015bwiadczenie. „Je\u015bli kto\u015b dojdzie do tego, \u017ce w jakim\u015b momencie zostanie porwany i ukryty w tej tajemnicy, w tym sanktuarium Boga tak, \u017ce nikt nie mo\u017ce go stamt\u0105d odwo\u0142a\u0107 ani zak\u0142\u00f3ci\u0107 mu tam w pokoju, \u017ce nie odczuwa dzia\u0142ania zmys\u0142\u00f3w, niepokoju, troski lub poczucia winy, albo te\u017c nie widzi obraz\u00f3w rzeczy materialnych, ten s\u0142usznie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 pochwali\u0107 si\u0119, m\u00f3wi\u0105c: „Wprowadzi\u0142 mnie kr\u00f3l do swojej komnaty”(Pnp 1,4). A pan podziwu zawo\u0142a: prawdziwie spokojne jest to miejsce, s\u0142usznie nazwane przeze mnie komnat\u0105. Przebywa w nim B\u00f3g nie zagniewany i niezatroskany ; tu mo\u017cna do\u015bwiadczy\u0107 dzia\u0142ania jego dobrej, \u0142askawej i doskona\u0142ej woli. Taka wizja nie przestrasza, ale raczej delikatnie unosi, nie podnieca pr\u00f3\u017cnej ciekawo\u015bci, ale j\u0105 uspokaja, nie m\u0119czy zmys\u0142\u00f3w, lecz je wycisza kropka tu naprawd\u0119 odpoczywaj\u0105cy B\u00f3g odpoczywa, spokojny B\u00f3g wszystko uspokaja a wpatrywanie si\u0119 w Odpoczynek jest odpocznieniem ( Por. S. Bernardus, Super Cantica, dz.cyt.,149.26).<\/p>\n

Wchodz\u0105cy do wn\u0119trza tej komnaty i zamieszkuj\u0105cy w niej, staj\u0105 si\u0119 wielkimi przez wiar\u0119 i mi\u0142o\u015b\u0107: s\u0142ysz\u0105 i ogl\u0105daj\u0105 wielkie rzeczy, gdy\u017c zostali wprowadzeni do pe\u0142ni wiecznych\u00a0 rzeczywisto\u015bci i do ukrytych w nich Bo\u017cych skarb\u00f3w.<\/p>\n

\u015awi\u0119ty Bernard wyja\u015bnia, kt\u00f3rzy ludzie staj\u0105 si\u0119 godni, by wej\u015b\u0107 do pe\u0142ni Boga i kt\u00f3rym ludziom B\u00f3g, Pan wszelkiej wiedzy, niczego nie ukrywa z tego, co znajduje si\u0119 w skarbcach M\u0105dro\u015bci.\u00a0 Chodzi o tych, kt\u00f3rzy s\u0105 doskonali w wierze i mi\u0142o\u015bci i o tych, kt\u00f3rzy bardzo pragn\u0105 prawdy, poczytuj\u0105 sobie wszystko za nic.\u00a0 Chodzi o\u00a0 rodzaj m\u0105drych duch\u00f3w, kt\u00f3re\u00a0 zobacz\u0105, kto wyjdzie im\u00a0 naprzeciw\u00a0 i kto\u00a0 obdarzy ich swoim \u015bwiat\u0142em i swoj\u0105 prawd\u0105, udoskonali ich dzia\u0142anie, doprowadzaj\u0105c i wprowadzaj\u0105c ich na\u00a0 swoj\u0105 \u015bwi\u0119t\u0105 g\u00f3r\u0119 do swoich namiot\u00f3w. Zobacz\u0105 Wielkiego Oblubie\u0144ca- Kr\u00f3la w ca\u0142ej jego pi\u0119kno\u015bci, id\u0105cego na przodzie ku zielonym pastwiskom, ku kwiatom r\u00f3\u017c i bogactwem spi\u017carni , ku\u00a0 \u017ar\u00f3dlanym zapachom a w ko\u0144cu – wchodz\u0105cego do samego tajemnego wn\u0119trza komnaty.\u00a0 Oto pastwiska \u017cycia przygotowane dla pokrzepienia \u015bwi\u0119tych duch\u00f3w. B\u0142ogos\u0142awiony cz\u0142owiek, kt\u00f3ry\u00a0 nimi zaspokoi\u0142 swoje pragnienia.<\/p>\n

Znacz\u0105ce z tej kwestii s\u0105 s\u0142owa \u015bwi\u0119tego Grzegorza: „Duch kochaj\u0105cego zostaje cz\u0119sto nape\u0142niony darem takiej kontemplacji, i\u017c mo\u017ce ogl\u0105da\u0107 to, czego nie mo\u017ce wyrazi\u0107 s\u0142owem. Je\u015bli nie b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 tego wyrazi\u0107 s\u0142owem, przynajmniej jak drugi Moj\u017cesz powracaj\u0105c z obcowania z Panem potwierdzi to na sobie, na swoim ciele i duszy, przez pewne\u00a0 znaki oraz dowody \u015bwiadcz\u0105ce o tym, \u017ce przebywa\u0142 w krainie \u015awiat\u0142a”<\/span><\/em> (Zob. S.Gregorius, In Ezechielem II, Homil.6,n.l;PL76,998B).<\/p>\n

Co si\u0119 dzieje,\u00a0 gdy serce nasze, czyli nasz duch, zacznie\u00a0 si\u0119 rozp\u0142ywa\u0107 przez d\u0142ugie, leniwe siedzenie, staje si\u0119 jakby rozdzielony wed\u0142ug ilo\u015bci rzeczy kt\u00f3rych po\u017c\u0105da? Odpowied\u017a znajdujemy u Hugona:\u00a0 „Skutkiem tego powstaje ruch bez sta\u0142o\u015bci i zaczyna si\u0119 praca bez spokoju oraz bieg bez ko\u0144ca. Duch\u00a0 bowiem tak d\u0142ugo jest niespokojny, dop\u00f3ki nie zacznie tkwi\u0107 tam, gdzie cieszy\u0107 si\u0119 mo\u017ce ca\u0142kowitym spe\u0142nieniem pragnienia, wierz\u0105c i pok\u0142adaj\u0105c nadziej\u0119 w tym, co kocha” ( Hugo, De arca, dz. cyt.,Prol.;PL176, 619).<\/p>\n

Gdy duch ludzki\u00a0 jest obci\u0105\u017cony nieuporz\u0105dkowan\u0105\u00a0 mi\u0142o\u015bci\u0105, oddala si\u0119 od rzeczy niebieskich ale go nie przez jakie\u015b drogi nieprawo\u015bci do rzeczy czasowych staczaj\u0105c si\u0119 „w d\u00f3\u0142”.<\/p>\n

Przeciwnie, gdy duch ludzki jest uporz\u0105dkowany przez mi\u0142o\u015b\u0107 do rzeczywisto\u015bci wiecznych, to jako\u00a0 \u00a0lekki wznosi si\u0119 w g\u00f3r\u0119 drogami prawdziwego pokoju\u00a0 do tych w\u0142a\u015bnie rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n

Duch ludzki -jak czytamy u \u015awi\u0119tego Augustyna-istnieje mi\u0119dzy dwoma kra\u0144cami, w kierunku kt\u00f3rych mo\u017ce si\u0119 porusza\u0107 i do nich zd\u0105\u017ca\u0107. S\u0105 nimi: B\u00f3g na szczycie i \u015bwiat na dole. B\u00f3g jako niezmienny swojej wieczno\u015bci. Uzasadnienie tego znajdujemy u Boecjusza, kt\u00f3ry twierdzi: „Wieczno\u015b\u0107 polega na doskona\u0142ym posiadaniu nieograniczonego \u017cycia, jakie nie przys\u0142uguje \u017cadnemu stworzeniu, a tylko jedynemu Bogu. \u015awiat natomiast naznaczony biegiem zmienno\u015bci zawsze jest niesta\u0142y, dlatego jego miar\u0105 jest czas, b\u0119d\u0105cy miar\u0105 ruchu zmiennych, nietrwa\u0142ych rzeczy, nast\u0119puj\u0105cych po sobie, st\u0105d okre\u015blamy je jako rzeczy czasowe „( Boethius, de consolatione philozophiae, Bo,6. W Corpus Christianorum, Series Latina. Turnholti 1954, XCIV,101; Antologia mistyk\u00f3w franciszka\u0144skich, s.50,51,54).<\/p>\n

Kolejne pytanie: Co si\u0119 dzieje je\u015bli duch ludzki wzniesie si\u0119 ponad rzeczy ziemskie i ponad rozproszenie? Odpowied\u017a na to pytanie znajdujemy u \u015awi\u0119tego Augustyna, kt\u00f3ry pisze:<\/p>\n

„Je\u015bli duch ludzkie wzniesie si\u0119 ponad rzeczy ziemskie i ponad rozproszenie, to w\u00f3wczas powoli scalaj\u0105c si\u0119 w jedno\u015b\u0107 nauczy si\u0119 by\u0107 sob\u0105. I o tyle pe\u0142ni stanie si\u0119 jedno\u015bci\u0105, o ile bardziej wznosi\u0142 si\u0119 b\u0119dzie do niej przez pragnienie <\/span><\/em>i poznanie, a\u017c w ko\u0144cu stanie si\u0119 ca\u0142kowicie niezmienny i dojdzie do owej prawdziwej jedynej niezmienno\u015bci kt\u00f3ra jest w Bogu, by ju\u017c bez wszelkiej zmienno\u015bci odpoczywa\u0107 na wieki znalaz\u0142szy si\u0119 w spos\u00f3b doskona\u0142y we wn\u0119trzu Pana”.<\/p>\n

Drogami wieczno\u015bci, prowadz\u0105cymi do wewn\u0119trznej tajemnicy wiecznego mieszkania Boga, s\u0105:<\/p>\n

– W\u0142a\u015bciwa intencja wobec rzeczywisto\u015bci wiecznych.<\/span> Intencja wskazuje nam cel dzia\u0142ania i cel drogi. Pisze o tym \u015awi\u0119ty Grzegorz: „Intencja zanim urzeczywistni si\u0119 w dzia\u0142aniu, ju\u017c kontempluje to, czego pragnie. Gdy intencja towarzyszy naszemu dzia\u0142aniu, w\u00f3wczas ka\u017cda czynno\u015b\u0107 idzie za swoj\u0105 intencj\u0105 jakby za patrz\u0105cym okiem „(<\/span><\/strong>Zob. S. Gregorius, Moralia, dz.cyt. XXVII,c.12;PL 76,466B.).<\/em><\/span><\/p>\n

Zatem droga intencji powinna poprzedza\u0107 inne drogi.\u00a0 „We wszystkich naszych dzia\u0142aniach powinni\u015bmy pilnie pami\u0119ta\u0107 o naszej intencji, by duch nie pragn\u0105\u0142 w tym, co czyni, niczego, co jest zmienne. Niech ca\u0142y zakotwicza si\u0119 wieczno\u015bci, Bo je\u015bli gmach naszego dzia\u0142ania postawiony b\u0119dzie poza fundamentem, to ca\u0142e dzia\u0142anie mo\u017ce p\u00f3j\u015b\u0107 na marne. Najwi\u0119ksze czyny staj\u0105 si\u0119 bezwarto\u015bciowe, je\u015bli intencje naszych serc nie s\u0105 ukierunkowane na wieczno\u015b\u0107” (<\/em><\/span>S. Gregorius, Moralia, XII, co.61;PL75,1015D.).<\/em><\/p>\n

Skoro mowa o intencji, warto zastanowi\u0107 si\u0119 nad tym,\u00a0 czym ona\u00a0 jest\u00a0 i z jak\u0105 w\u0142adz\u0105 jest zwi\u0105zana? W odpowiedzi na to pytanie mo\u017cemy pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 wypowiedzi\u0105 \u015bw. Anzelma:”Wola jest w\u0142adz\u0105 poruszaj\u0105c\u0105 sam\u0105 siebie oraz wszystkie inne narz\u0105dy i narz\u0119dzia, kt\u00f3rymi si\u0119 pos\u0142ugujemy i kt\u00f3re s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 nas, na przyk\u0142ad r\u0119ka, j\u0119zyk, wzrok i inne tego rodzaju, lub kt\u00f3re s\u0105 poza nami, na przyk\u0142ad pi\u00f3ro do pisania, siekiera itp. Poniewa\u017c Wola jest \u017ar\u00f3d\u0142em wszystkich \u015bwiadomych porusze\u0144, a sama porusza si\u0119 do upragnionego celu za pomoc\u0105 swoich akt\u00f3w, dlatego jej jedynie nale\u017cy przypisa\u0107 akt intencji we w\u0142a\u015bciwym i zasadniczym sensie, nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c oczywi\u015bcie dzia\u0142ania rozumu, czyli kieruj\u0105cego umys\u0142em. Pami\u0119taj wi\u0119c, \u017ce taka intencja nie rodzi si\u0119 bez pragnienia mi\u0142o\u015bci. Im wi\u0119ksza jest mi\u0142o\u015b\u0107 celu, tym bardziej intencja pobudza do osi\u0105gni\u0119cia go. To mi\u0142o\u015b\u0107 wi\u0119c pobudza do osi\u0105gni\u0119cia upragnionego celu, a intencja kieruje i rozrz\u0105dza wszystkim, dzi\u0119ki czemu mi\u0142o\u015b\u0107 mo\u017ce osi\u0105gn\u0105\u0107 ten upragniony cel. Glossa do s\u0142\u00f3w: „… W sidle, przez nich zastawionym „(Psalm 9,16), dodaje 'uwi\u0119z\u0142a ich noga, a nog\u0105 duszy jest mi\u0142o\u015b\u0107. Przez ni\u0105 dusza jest poruszana w kierunku celu, jakby do kresu, do kt\u00f3rego d\u0105\u017cy, to znaczy do mi\u0142o\u015bci dobrej lub z\u0142ej i cieszy si\u0119, gdy dojdzie do niej kropka mi\u0142o\u015b\u0107 za\u015b jest aktem woli'”<\/span><\/em> (S. Anselmus, De concordia praescientiae et praedestinationis et gratisem Dei cum libero arbitr\u00f3w,w.3,co.11.W: Opera omnia, es. F.S. Schmitt, I-VI Secovii-Romae-Edimburgi 1938-1961,II, 283.<\/p>\n

\u015awi\u0119ty Grzegorz pisze: „Jak \u015bwiat\u0142em cia\u0142a jest oko cielesne, przy\u015bwiecaj\u0105ce ca\u0142emu cia\u0142o, tak dzi\u0119ki intencji roz\u015bwietlane s\u0105 drogi dzia\u0142ania.<\/strong><\/span> M\u00f3wi bowiem Pan: '… I jak gdyby \u015bwiat\u0142o o\u015bwieca\u0142o ci\u0119 nowym blaskiem’ (\u0141k11,36) ( S. Gregorius, Moralia, XXVIII,co.30;PL76,855B.);<\/p>\n

Jakie intencje s\u0105 w\u0142a\u015bciwie? U Hugona czytamy:” kiedy serce cz\u0142owieka, najpierw przez mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105 utrwalone w wieczno\u015bci w umi\u0142owaniu „tylko jednego” (\u0141ukasz 10,42) zaczyna si\u0119 rozp\u0142ywa\u0107 w ziemskich pragnieniach, w\u00f3wczas staje si\u0119 rozdarte na tyle cz\u0119\u015bci, ile jest rzeczy przez nie po\u017c\u0105danych. Zatem r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 po\u017c\u0105dania, czyli mi\u0142o\u015b\u0107 warunkuje r\u00f3\u017cnorodno\u015b\u0107 intencji „(Hugo, De arca, dz.cyt.,Prol.;PL 176,619). Natomiast \u015bwi\u0119ty Bernard wyja\u015bnia, \u017ce „je\u015bli kochaj\u0105cy po\u017c\u0105da rzeczy brzydkich, intencja r\u00f3wnie\u017c b\u0119dzie brzydka, szpec\u0105c oblicza duszy czy ducha; je\u015bli za\u015b b\u0119dzie po\u017c\u0105da\u0142 czego\u015b, co jest szlachetne, to i szlachetn\u0105 b\u0119dzie jego intencja „. A ona r\u00f3wnie\u017c wymienia r\u00f3\u017cne intencje w zale\u017cno\u015bci od r\u00f3\u017cnych przywi\u0105zaniu uczuciowych.<\/p>\n

I tak, \u015bwi\u0119ty Bernard wyja\u015bnia, kiedy intencja jest przewrotna i niegodziwa. Chodzi tu o\u00a0 intencj\u0119, kt\u00f3ra\u00a0 ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w woli opanowanej zmys\u0142owo\u015bci\u0105 lub w mi\u0142o\u015bci zmys\u0142owej, d\u0105\u017c\u0105cej do celu przeciwnego celowi ostatecznemu i wiecznemu. Intencj\u0105 tak\u0105 kieruj\u0105 si\u0119 ci, kt\u00f3rzy korzystaj\u0105 ze z\u0142ych przyjemno\u015bci w rzeczach ziemskich, dla kt\u00f3rych Bogiem jest brzuch i kt\u00f3rzy oddaj\u0105 si\u0119 ob\u017carstwu, by byli jeszcze bardziej zdolni do czyn\u00f3w rozwi\u0105z\u0142o\u015bci.\u00a0 Kieruj\u0105 si\u0119 ni\u0105 uparcie, trwaj\u0105c w mi\u0142o\u015bci do rzeczy przemijaj\u0105cych (S. Bernardos, Super Cantica, Sermo 40, dz.cyt.,II 25,11.).<\/p>\n

Innym rodzajem z\u0142ej intencji\u00a0 jest intencja ob\u0142udna i fa\u0142szywa, n.p. taka, kt\u00f3ra pochodzi z nieszczerej woli, d\u0105\u017c\u0105cej do Boga pozornie, fa\u0142szywie, nieprawdziwie, ze wzgl\u0119d\u00f3w ludzkich.<\/p>\n

Niew\u0142a\u015bciw\u0105 intencj\u0105 jest tak\u017ce intencja\u00a0 kupiecka i\u00a0 wypaczona, n.p. taka,\u00a0 kt\u00f3ra pochodzi z ma\u0142odusznej woli, zd\u0105\u017caj\u0105cej do Boga nie z powodu Niego, lecz z powodu potrzeb zwi\u0105zanych z doczesnym \u017cyciem. Jest ona zwr\u00f3cona ku sobie. I jako taka nie przystoi\u00a0 prawdziwym synom. „Syn, kt\u00f3ry ma por\u0119czenie ducha \u015awi\u0119tego, nie szuka ziemskiej nagrody ani zap\u0142aty, lecz zachowuje prawo dziedzica”. Na takiej intencji pisze r\u00f3wnie\u017c \u015bwi\u0119ty Bernard: „je\u015bli intencja kieruje si\u0119 do Boga wy\u0142\u0105cznie z powodu potrzeb zwi\u0105zanych z doczesnym \u017cyciem, chocia\u017c nie jest wypaczon\u0105 z racji nieposiadania domieszki hipokryzji, to jednak z racji ma\u0142o duszno\u015bci nazywamy j\u0105 ciemn\u0105 i raczej jest nie do przyj\u0119cia dlatego i\u017c nie szuka Boga z powodu Niego Samego”( S. Bernardus, Super Cantica, j.w.,25,27.).<\/p>\n

Te trzy drogi, jako kr\u0119te i ziemskie, nie mog\u0105 by\u0107 drogami wieczno\u015bci.<\/p>\n

Intencja w\u0142a\u015bciwe istnieje w\u00f3wczas, gdy Boga ma na wzgl\u0119dzie i z powodu niego wi\u0105\u017ce si\u0119 z dobrymi aktami. Jej \u017ar\u00f3d\u0142em nie jest Wola kierowana przez ducha, to znaczy rozpalona \u017carem bo\u017cej mi\u0142o\u015bci. Pobudza ona swoim dzia\u0142aniem intencj\u0105 do osi\u0105gni\u0119cia wiecznego celu kieruje do Boga i nie zezwala jej trwa\u0107 w czym\u015b innym ni\u017c wiecznym Bogu. Znacz\u0105ce w tej kwestii s\u0105 s\u0142owa Orygenesa: „kto w swoim wn\u0119trzu p\u0142onie \u015bwi\u0119tym pragnieniem, got\u00f3w jest do spe\u0142nienia ka\u017cdego dobrego czynu, gdy\u017c w jego sercu, to znaczy w jego intencji nie ma nic, co mog\u0142oby przeszkodzi\u0107 \u017carliwemu pragnieniu Boga ( Origenes,dz.cyt.,34,230; Antol.,s.56).<\/p>\n

– Staranne o nich rozmy\u015blanie;<\/em><\/span><\/p>\n

– Pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci i uczucie w stosunku do nich, wzajemne ich objawienie, do\u015bwiadczalny przedsmak tych rzeczywisto\u015bci i ich bo\u017copodobne dzia\u0142anie.\u00a0<\/em><\/span><\/p>\n

Koniecznie jest potrzebne nam to, by w jaki\u015b niewypowiedziany spos\u00f3b wyciszy\u0142o si\u0119 wszelkie ludzkie pragnienie i zosta\u0142o ca\u0142kowicie przemienione w Wol\u0119 Bo\u017c\u0105. W przeciwnym razie, jak\u017ce\u017c B\u00f3g b\u0119dzie m\u00f3g\u0142 by\u0107 we wszystkim.\u00a0<\/strong><\/em><\/p>\n

Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako komunia wierz\u0105cych, o\u017cywiana przez Ducha \u015awi\u0119tego umo\u017cliwia nam wej\u015bcie w\u00a0 doskona\u0142\u0105 komuni\u0119 i harmoni\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszej Tr\u00f3jcy. Przypomina nam o tym ojciec \u015awi\u0119ty Leon XIV,\u00a0 \u017ce jeste\u015bmy powo\u0142ani do pielgrzymowania i szerzenia tej wizji Ko\u015bcio\u0142a. <\/strong><\/em><\/p>\n

” Jeste\u015bmy\u00a0 powo\u0142ani do pielgrzymowania i szerzenia wizji Ko\u015bcio\u0142a jako komunii wierz\u0105cych, o\u017cywianej przez Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry umo\u017cliwia nam wej\u015bcie w doskona\u0142\u0105 komuni\u0119 i harmoni\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszej Tr\u00f3jcy”.<\/strong><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„To w\u0142a\u015bnie w Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej wszystko znajduje swoj\u0105 jedno\u015b\u0107. Ten wymiar \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego i misji jest mi szczeg\u00f3lnie bliski i …<\/p>\n

Kontynuuj czytanie →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1138,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[19],"tags":[],"class_list":["post-1825","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-tatusiu-swiec-sie-imie-twoje"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1825","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1138"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1825"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1825\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1839,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1825\/revisions\/1839"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1825"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1825"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1825"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}