{"id":1295,"date":"2024-10-31T23:57:39","date_gmt":"2024-10-31T22:57:39","guid":{"rendered":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/?p=1295"},"modified":"2024-11-08T08:01:48","modified_gmt":"2024-11-08T07:01:48","slug":"swieci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/?p=1295","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ci"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/a><\/p>\n

„Brak mi\u0142o\u015bci to jedyna przyczyna tego, dlaczego cierpimy”.
\n (\u015aw. Juliana z Norwich}<\/strong>
\n<\/strong>
\nCzym jest brak mi\u0142o\u015bci prawdziwej? Tym, co prowadzi do braku rozwoju cz\u0142owieka, depresji. Cz\u0142owiek potrzebuje mi\u0142o\u015bci, aby m\u00f3g\u0142 si\u0119 rozwija\u0107 w r\u00f3\u017cnych dziedzinach i wzrasta\u0107 w \u015bwi\u0119to\u015bci. „\u015awi\u0119to\u015b\u0107 jest darem i drog\u0105” \u2013 wyja\u015bni\u0142 Ojciec \u015awi\u0119ty Franciszek przed modlitw\u0105 \u201eAnio\u0142 Pa\u0144ski\u201d w uroczysto\u015b\u0107 Wszystkich \u015awi\u0119tych w Watykanie. Dar i droga to cechy prawdziwej \u015bwi\u0119to\u015bci. Dar, kt\u00f3ry otrzymali\u015bmy na Chrzcie \u015bwi\u0119tym mo\u017ce przemieni\u0107 nasze \u017cycie, gdy pozwolimy na jego wzrost. <\/p>\n

To, do czego zaprasza Jezus Chrystus- a o czym \u015bwiadcz\u0105 \u015bwi\u0119ci ludzie – to ewangeliczna postawa przebaczenia. Dotyczy ona wszystkich ludzi, kt\u00f3rzy id\u0105 w imi\u0119 Pa\u0144skie. W niej jak w zwierciadle odbije si\u0119 nasza odpowied\u017a: czy jestem prawdziwym \u015bwiadkiem Jezusa Chrystusa? Czy prawda: „Odpu\u015b\u0107 nam nasze winy jako i my odpuszczamy” dociera do serca? <\/p>\n

Jak trudno jest by\u0107 podobnym do Jezusa, gdy do\u015bwiadcza si\u0119 udzia\u0142u z Nim: „Mnie prze\u015bladowali i was prze\u015bladowa\u0107 b\u0119d\u0105 (J15,12). W zwi\u0105zku z tym przypomina mi si\u0119 homilia pewnego rekolekcjonisty, w kt\u00f3rej mowa by\u0142a tak\u017ce o pewnym m\u0119\u017cczy\u017anie, kt\u00f3ry pragn\u0105\u0142 m\u0119cze\u0144stwa. Ale gdy go napadli i zadawali mu ogromny b\u00f3l, zmuszaj\u0105c go do tego, aby powtarza\u0142 s\u0142owa, kt\u00f3rych on nie chcia\u0142 wypowiada\u0107, to w pewnym momencie uleg\u0142 im, a oni go nie zamordowali. Bardzo \u017ca\u0142owa\u0142, ze nie wytrwa\u0142 do ko\u0144ca. Pan B\u00f3g widzia\u0142 jego wielki \u017cal i zna\u0142 wszystkie jego pragnienia. Przyszed\u0142 czas, \u017ce jego pro\u015bba zosta\u0142a spe\u0142niona. Otrzyma\u0142 powo\u0142anie do tego, by umrze\u0107 \u015bmierci\u0105 m\u0119cze\u0144sk\u0105. Wcze\u015bniej nie mia\u0142 si\u0142 znie\u015b\u0107 cierpienia do ko\u0144ca, gdy\u017c nie mia\u0142 takiego powo\u0142ania.
\n\"\"<\/a><\/p>\n

Tak to jest: najwa\u017cniejsza jest wola Pana Boga. Uwa\u017cajmy to sobie za \u0142ask\u0119, je\u015bli mo\u017cemy da\u0107 \u015bwiadectwo prawdzie i uchroni\u0107 si\u0119 przed nienawi\u015bci\u0105, np. do rodak\u00f3w, sprawuj\u0105cych w\u0142adz\u0119. Trzeba przebacza\u0107 z serca wszystkie wyrz\u0105dzone krzywdy, oszczerstwa, kt\u00f3rymi nas zaszczycaj\u0105 prze\u015bladowcy.<\/p>\n

Wydaje si\u0119 by\u0107 korzy\u015bci\u0105 dla prze\u015bladowcy, je\u015bli kto\u015b \u015bwi\u0119ty modli si\u0119 za niego. Szawe\u0142 dotkni\u0119ty modlitw\u0105 Szczepana nie tylko si\u0119 nawr\u00f3ci\u0142, ale sta\u0142 si\u0119 Aposto\u0142em narod\u00f3w. Kardyna\u0142 Stefan Wyszy\u0144ski odpu\u015bci\u0142 swojemu winowajcy Boles\u0142awowi Bierutowi, ufny, \u017ce sprawiedliwy B\u00f3g znajdzie w tym \u017cyciu ja\u015bniejsze czyny, kt\u00f3re zjednaj\u0105 Bo\u017ce mi\u0142osierdzie. ( Zapiski wi\u0119zienne,13.03.1956).<\/p>\n

S\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy pragn\u0105 zbawienia do tego stopnia, \u017ce nie omijaj\u0105 okazji do wyra\u017cania cho\u0107by najmniejszych gest\u00f3w mi\u0142o\u015bci, np. u\u015bmiechu, dobrego s\u0142owa. Wykorzystuj\u0105 ka\u017cd\u0105 okazj\u0119 do czynienia dobra, przypominaj\u0105c panny roztropne z przypowie\u015bci o 10 pannach, kt\u00f3re wzi\u0119\u0142y swoje lampy wysz\u0142y na spotkanie pana m\u0142odego, i kt\u00f3re wraz z lampami wzi\u0119\u0142y oliw\u0119. I kiedy o p\u00f3\u0142nocy rozleg\u0142o si\u0119 wo\u0142anie: Oto pan m\u0142ody idzie, wyjd\u017acie mu na spotkanie, powsta\u0142y i opatrzy\u0142y swe lampy. By\u0142y gotowe wej\u015b\u0107 z panem m\u0142odym na uczt\u0119 weseln\u0105. I wesz\u0142y z nim. I drzwi zamkni\u0119to. Gdy nadesz\u0142y na uczt\u0119 pozosta\u0142e panny i prosi\u0142y:
\n„Panie, panie, otw\u00f3rz nam”, us\u0142ysza\u0142y w odpowiedzi: „Zaprawd\u0119, zaprawd\u0119 nie znam was”. Czuwajcie wi\u0119c, bo nie znacie dnia ani godziny ( Mt25, 1-13).<\/p>\n

Przypowie\u015b\u0107 o 10 pannach znakomicie nadaje si\u0119 do tego, by zastanowi\u0107 si\u0119 nad swoj\u0105 roztropno\u015bci\u0105. I jakie s\u0105 najwa\u017cniejsze jej elementy? \u015aw. Tomasz wymienia osiem w\u0142a\u015bciwo\u015bci, bez kt\u00f3rych roztropno\u015b\u0107 b\u0119dzie niepe\u0142na. S\u0105 to: pami\u0119\u0107( memoria), poj\u0119tno\u015b\u0107 ( intellectus), podatno\u015b\u0107 na pouczenie( docilitas), domy\u015blno\u015b\u0107 ( solertia), zdrowy os\u0105d (ratio),zdolno\u015b\u0107 przewidywania (providentia), ogl\u0119dno\u015b\u0107 (circumspectio) i ostro\u017cno\u015b\u0107 (cautio).<\/p>\n

Wzorem roztropno\u015bci s\u0105 osoby, kt\u00f3re na\u015bladuj\u0105 Pana Jezusa ju\u017c w tym \u017cyciu doczesnym i \u015bwi\u0119ci, kt\u00f3rzy s\u0105 ju\u017c w niebie. Osoby na\u015bladuj\u0105ce Pana Jezusa i daj\u0105ce \u015bwiadectwo o tym przyk\u0142adem \u017cycia s\u0105 bardzo potrzebne na tym \u015bwiecie, dla rozszerzania Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego. To dla ludzi bardzo korzystne. Takim wzorem dla mnie byli kap\u0142ani katecheci, np. Ks. Lucjan Grajewski, kt\u00f3ry by\u0142 moim katechet\u0105 w Liceum Og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105cym. Nawet po swoim odej\u015bciu do Pana bardzo mi pom\u00f3g\u0142 w pewnej sprawie. Nie mam co do tego \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce jest w niebie. Skoro wspomnia\u0142am o nim, trudno mi nie wspomnie\u0107 o innym ksi\u0119dzu, a mianowicie o Ks. Antonim Wiszu, kt\u00f3ry by\u0142 dla mnie jakby kierownikiem duchowym. Bardzo pomocnym.
\nZ wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 wielk\u0105 my\u015bl\u0119 o Panu Bogu, o anio\u0142ach Bo\u017cych, o \u015bwi\u0119tych, tak\u017ce w naszej wsp\u00f3lnocie, do kt\u00f3rej nale\u017c\u0119. Ze wzruszeniem pisz\u0119 o wstawiennictwie za nami wielkich \u015bwi\u0119tych. Mam tu na my\u015bli szczeg\u00f3lnie nast\u0119puj\u0105ce osoby:
\n\"\"<\/a>
\n– Maryj\u0119<\/strong>– troskliw\u0105 Matk\u0119 czuwaj\u0105c\u0105 nad pielgrzymowaniem swoich dzieci i moj\u0105 Patronk\u0119 od chrztu \u015bwi\u0119tego;
\n– \u015aw. Tereni\u0119 od Dzieci\u0105tka Jezus <\/strong> – moj\u0105 Patronk\u0119 od sakramentu Bierzmowania. I g\u0142\u00f3wn\u0105 patronk\u0119 misji, misjonarzy i misjonarek. \u015awi\u0119ta Terenia zostawa\u0142a zawsze ma\u0142a, a jedyne jej zaj\u0119cie to zbieranie kwiat\u00f3w- kwiat\u00f3w mi\u0142o\u015bci i ofiary – i ofiarowywanie ich Bogu, aby sprawi\u0107 Mu przyjemno\u015b\u0107. Post\u0119powa\u0142a drog\u0105, nakre\u015blon\u0105 przez Pana Jezusa, staraj\u0105c si\u0119 w niczym nie zajmowa\u0107 si\u0119 sob\u0105, a co Jezus raczy zdzia\u0142a\u0107 w jej duszy, to Mu odda\u0107, gdy\u017c nie obra\u0142a surowego \u017cycia, \u017ceby zado\u015b\u0107uczyni\u0107 za w\u0142asne, ale za cudze grzechy. Jezus da\u0142 jej zrozumie\u0107, \u017ce dla tych, kt\u00f3rych wiara jest jak ziarno gorczycy, sprawia cuda i g\u00f3ry przenosi, aby t\u0119 ma\u0142\u0105 wiar\u0119 umocni\u0107, ale dla swych zaufanych przyjaci\u00f3\u0142, nie czyni cud\u00f3w, zanim nie wypr\u00f3buje ich wiary. Nie zna\u0142a innej drogi, by doj\u015b\u0107 do doskona\u0142o\u015bci, jak mi\u0142o\u015b\u0107. Bez niej niczym s\u0105 wszystkie dzie\u0142a, nawet te najwspanialsze, jak wskrzeszenie umar\u0142ych czy nawracanie lud\u00f3w.
\n\"\"<\/a>
\n– \u015aw. s. Faustyn\u0119 Kowalsk\u0105 <\/strong> Trudno o niej nie wspomnie\u0107. Tak bardzo znana z heroicznego samowyrzeczenia, zaparcia si\u0119 siebie i umartwienia, o kt\u00f3rych m\u00f3wi w Dzienniczku {\u0106d 189}. Faustyna modli\u0142a si\u0119 do Pana: „Od m\u0142odo\u015bci swojej, upatrywa\u0142am woli Twojej, a poznawszy j\u0105, stara\u0142am si\u0119 j\u0105 spe\u0142ni\u0107 {Dzienniczek 1504}. \u015awiadczy o tym nast\u0119puj\u0105ce do\u015bwiadczenie jej pos\u0142usze\u0144stwa: „Od dw\u00f3ch lat jestem na krzy\u017cu pomi\u0119dzy niebem a ziemi\u0105, to jest, \u017ce jestem zwi\u0105zana \u015blubem pos\u0142usze\u0144stwa, s\u0142ucha\u0107 mam prze\u0142o\u017conej jako samego Boga – a z drugiej strony B\u00f3g daje mi sam bezpo\u015brednio pozna\u0107 swoj\u0105 wol\u0119, jest moja m\u0119ka wewn\u0119trzna tak wielka, kt\u00f3rej nikt nie pojmie i nie zrozumie tych cierpie\u0144 duchowych. L\u017cejszym mi si\u0119 wydaje oddanie \u017cycia ni\u017c prze\u017cy\u0107 nieraz jedn\u0105 godzin\u0119 w takiej m\u0119ce. Nie b\u0119d\u0119 nawet o tym pisa\u0107, bo to jest nie do opisania- poznawa\u0107 bezpo\u015brednio wol\u0119 Boga, a by\u0107 znowu\u017c doskonale pos\u0142uszn\u0105 woli Boga po\u015brednio, w zast\u0119pstwie prze\u0142o\u017conych. Dzi\u0119ki Panu, ze da\u0142 mi kierownika”.<\/p>\n

\u015aw. s. Faustyna bardzo ceni\u0142a sobie cnot\u0119 pos\u0142usze\u0144stwa jako jedyn\u0105, pod kt\u00f3r\u0105 diabe\u0142 nie ma szansy si\u0119 podszy\u0107. Rano stara\u0142a si\u0119 by\u0107 pierwsza w kaplicy, przed medytacj\u0105 mia\u0142a jeszcze chwil\u0119 czasu do Ducha \u015awi\u0119tego i Matki Naj\u015bwi\u0119tszej. Gor\u0105co prosi\u0142a Matk\u0119 Naj\u015bwi\u0119tsz\u0105, aby jej uprosi\u0142a \u0142ask\u0119 wierno\u015bci w natchnieniach wewn\u0119trznych i aby wiernie spe\u0142nia\u0142a Wol\u0119 Bo\u017c\u0105 {Dz 170). Nale\u017cy si\u0119 modli\u0107 o wierno\u015b\u0107 natchnieniom, szczeg\u00f3lnie o \u0142ask\u0119 roztropno\u015bci.<\/strong> „Cnota bez roztropno\u015bci nie jest cnot\u0105. Cz\u0119sto powinni\u015bmy si\u0119 modli\u0107 do Ducha \u015awi\u0119tego o \u0142ask\u0119 roztropno\u015bci. Na roztropno\u015b\u0107 sk\u0142ada si\u0119 rozwaga, rozumne zastanowienie si\u0119 i m\u0119\u017cne postanowienie. Zawsze ostateczna decyzja nale\u017cy do nas{Dz 1106} Mo\u017cemy i powinni\u015bmy zasi\u0119ga\u0107 rady i szuka\u0107 \u015bwiat\u0142a…” Uwa\u017ca\u0142a, \u017ce milczenie jest si\u0142\u0105 do pokonywania trudno\u015bci \u017cyciowych i sprawia g\u0142\u0119bsze zjednoczenie z Bogiem, gdy\u017c On dzia\u0142a w duszy milcz\u0105cej bez przeszkody<\/strong>. Gadatliwo\u015b\u0107 utrudnia duszy ludzkiej bli\u017csze zjednoczenie z Bogiem i rozpoznawanie natchnie\u0144;
\n\"\"<\/a>
\n– \u015aw. Ignacego Loyol\u0119<\/strong>, kt\u00f3ry jest Patronem kobiet w b\u0142ogos\u0142awionym stanie. M\u00f3wi, \u017ce cz\u0142owiek „we wszystkich rzeczach duchownych uczyni post\u0119p tylko w takiej mierze, w jakiej wyrwie si\u0119 ze swej mi\u0142o\u015bci w\u0142asnej, ze swej woli, ze swoich w\u0142asnych korzy\u015bci” { \u0106d 189}. Potrzeba wi\u0119c samowyrzeczenia, zaparcia si\u0119 siebie i umartwienia, o kt\u00f3rych m\u00f3wi \u015awi\u0119ta Siostra Faustyna w Dzienniczku {\u0106d 189};
\n\"\"<\/a>
\n– \u015aw. Franciszka z Asy\u017cu<\/strong> o kt\u00f3rym tak napisa\u0142 \u015bw. Bonawentura (\u017byciorys Wi\u0119kszy XI, 1):
\n\u201eNieustanne oddawanie si\u0119 modlitwie po\u0142\u0105czone z ustawicznym \u0107wiczeniem si\u0119 w cnotach doprowadzi\u0142o m\u0119\u017ca Bo\u017cego do zdobycia tak wielkiej jasno\u015bci umys\u0142u, \u017ce chocia\u017c nie by\u0142 bieg\u0142y w pi\u015bmie \u015bw. Przez swoje wykszta\u0142cenie, to jednak o\u015bwiecony blaskami wiecznego \u015bwiat\u0142a, z dziwn\u0105 bystro\u015bci\u0105 umys\u0142u wnika\u0142 w jego g\u0142\u0119bi\u0119\u201d. Na kartce z pozdrowieniami do \u015bw. Antoniego wyrazi\u0142 s\u0142owa: „B\u0119d\u0119 si\u0119 cieszy\u0142, je\u017celi b\u0119dziesz braciom wyk\u0142ada\u0142 teologi\u0119, pami\u0119taj\u0105c, aby w tym studium nie zatraci\u0107 ducha modlitwy i pobo\u017cno\u015bci, tak jak go ukazuje Regu\u0142a”{Epis. ad Sanctum Antonium, wyd.kryt. Caietanus Esser, Opuscula, rozdz.4, s.95. Henrique Pinto Rema OFM, Santo Antonio de Lisboa. Obras Completas, I,Lizbona 1970,XVII.} Pewien znany teolog potwierdza, \u017ce \u015bw. Antoni potrafi\u0142 by\u0107 wierny tej zasadzie:” Na wz\u00f3r Jana Chrzciciela p\u0142on\u0105\u0142 tym samym \u017carem, i z tak wielkiego \u017caru p\u0142yn\u0119\u0142o \u015bwiat\u0142o: by\u0142 on lamp\u0105, kt\u00f3ra p\u0142onie i \u015bwieci”{Por. Francisco da Gama Caeiro, Sancto Antonio de Lisboa, I, Lizbona 1967,s.147-148}. I nic dziwnego, \u017ce zosta\u0142 nazwany prekursorem szko\u0142y franciszka\u0144skiej, kt\u00f3ra jest przenikni\u0119ta celowo\u015bci\u0105 i praktykowaniem wiedzy.<\/p>\n

\u015awi\u0119tych mamy nie tylko podziwia\u0107, ale i na\u015bladowa\u0107. „Mamy wypowiada\u0107 prawd\u0119, gdy inni milcz\u0105. Wyra\u017ca\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 i szacunek, gdy inni siej\u0105 nienawi\u015b\u0107. Zamilkn\u0105\u0107, gdy inni m\u00f3wi\u0105. Modli\u0107 si\u0119, gdy inni przeklinaj\u0105. Pom\u00f3c, gdy inni nie chc\u0105 tego czyni\u0107. Przebacza\u0107, gdy inni nie potrafi\u0105. Cieszy\u0107 si\u0119 \u017cyciem, gdy inni je lekcewa\u017c\u0105”.{B\u0142. Jerzy Popie\u0142uszko”}. Z\u0142o\u017cy\u0107 jak\u0105\u015b ofiar\u0119, u\u015bmiechem czy dobrym s\u0142owem. Wo\u0142a\u0107 jak dziecko Bo\u017ce do Tatusia: Tatusiu \u015bwi\u0119\u0107 si\u0119 Imi\u0119 Twoje. Odmawia\u0107 r\u00f3\u017caniec, czyli kontemplowa\u0107 z Maryj\u0105 Oblicze Chrystusa. Modli\u0107 si\u0119 za dusze w czy\u015b\u0107cu cierpi\u0105ce. Dotyka\u0107 modlitw\u0105 grzesznik\u00f3w, aby si\u0119 nawr\u00f3cili, aby ich \u017cycie by\u0142o eucharystyczne.
\nJak jeste\u015bmy niestrudzonymi aposto\u0142ami Chrystusa, sami \u017cyjemy wiar\u0105 i oddajemy si\u0119 najgorliwiej szerzeniu wiary, tak nie zawahamy si\u0119 dla obrony tej wiary ojczystej odda\u0107 swoje \u017cycie.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Dzi\u015b polecam do czytania „Manrez\u0119”. <\/strong> To jedno z moich ulubionych pism. <\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

„Brak mi\u0142o\u015bci to jedyna przyczyna tego, dlaczego cierpimy”. (\u015aw. Juliana z Norwich} Czym jest brak mi\u0142o\u015bci prawdziwej? Tym, co prowadzi …<\/p>\n

Kontynuuj czytanie →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1138,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1295","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-aidg"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1295","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1138"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1295"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1295\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1393,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1295\/revisions\/1393"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1295"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1295"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/grazynaw-b.blog.deon.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1295"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}